Ervaringen

Een aantal jaren later, een reactie van een meisje: (september 2013) “Het leek mij leuk om even te vertellen over hoe het nu met mij gaat sinds dat jij bij ons thuis bent geweest. Inmiddels ben ik het huis uit, ik woon nu samen met mijn vriend. De band tussen mij en mijn ouders en broertje is in de laatste jaren zoveel beter geworden! Vooral tussen mij en mijn vader. Ik ben echt nog steeds heel dankbaar voor je hulp! Ook ben ik aan een hbo opleiding begonnen. Ik studeer nu mwd (maatschappelijk werk en dienstverlening) en vind het superleuk! Ik hoop dat ik ooit ook mensen kan helpen.”

Oma van 8-jarig meisje (juni 2013): “Dit had ik vroeger zo graag gehad. Dat je er over kunt praten hoe je er mee om kunt gaan. En dan ook nog de juf erbij!”

Leerkracht 11-jarige jongen (juni 2013): “Natuurlijk bedankt voor het plan, maar nog meer voor de inspirerende gesprekken. Inmiddels gaat het beter met hem in de klas. Dingen gaan meer vanzelf. Zelfs zijn spelling lijkt vooruit te gaan. Hij zit ook beter in zijn vel. En daar zij we alleen maar blij mee. Dus je heeft volgens mij vruchten afgeworpen”.

Moeder van 9-jarig meisje (feb. 2013): “Weet je waarom we bij jou zijn? Omdat ik zo graag wil dat mijn dochter stabiel en stevig in het leven staat. Hoe het bij mij vroeger is gegaan, is nog steeds van invloed. En ik ben vaak wantrouwig. Ik zou graag willen dat ze voor zichzelf durft op te komen en zich niet zo veel aantrekt van anderen. Maar gewoon weet: Ik ben ik! En daar help jij ons mee, Els!” (februari 2013)

Hier een prachtig gedicht dat deze moeder een aantal jaren geleden schreef: Levensles

Jongen van 16 (maart 2013): “Hoewel het natuurlijk om mij ging, heeft iedereen iets geleerd en zijn we allemaal bewuster geworden, en hebben begrip gekregen voor elkaar.”

Zijn vader: “Je hebt ons allen dichter en bewuster bij elkaar gebracht. Oneidinig veel waard!”

Moeder nu (2012) over haar zoon, die in 2008 bij Grootsklein een plan gemaakt heeft:
“Hij heeft precies het zetje gehad om overtuigd te raken van zijn eigen kunnen. En dat zie je nu nog. Hij staat zekerder in het leven en straalt zelfvertrouwen uit!”

Jon, 18 jaar (april 2012):
“Ik ben na 1 gesprek al veel zekerder van mezelf. Het gesprek heeft me geholpen om op de goede weg te komen. Ik had het bijna opgegeven dat ik zou weten welke studie ik moet gaan kiezen, maar nu denk ik: “Uiteindelijk kom ik er wel!” Ik ga weer op zoek, dit geeft energie en een goede richting!

Jon’s moeder, (april 2012):
“Er is enorm gewerkt aan vertrouwen. Het gaat alleen maar over talenten. Fantastisch! Het creëert onafhankelijkheid en daar ben ik heel blij mee. Hij weet nu wat hij kan gaan doen, en ik heb daar alle vertrouwen in!”

Vader van 9-jarige zoon (april 2012):
“Mijn zoon van 9 jaar had het erg zwaar. Zwaar op school maar ook zwaar in algemene zin. Te zwaar voor iemand van die leeftijd, die eigenlijk blij en ontspannen in het leven moet staan. Geen zelfvertrouwen, een te laag zelfbeeld, angstig om zijn stem te laten horen en dat terwijl hij zoveel talenten heeft. Onder leiding van Els Pronk van Grootsklein hebben we een werkgroep geformeerd van mensen die belangrijk zijn in het leven mijn zoon. Docent, Tante, IB-er, Vader, Moeder en Els. Deze format waarbij iedereen verantwoordelijkheid voelt voor het hoofddoel en daarnaast voor zijn eigen vooraf toebedeelde taken, blijkt bijzonder effectief te zijn. Een plan van aanpak, op maat geschreven voor het kind en met passie en liefde uitgevoerd, heeft er voor gezorgd dat de houding en het zelfbeeld van mijn zoon binnen 6 maanden aanzienlijk is verbeterd. Het verschil is groter dan ik voor mogelijk had gehouden. Zijn schoolprestaties zijn omhoog geschoten, hij heeft meer oog voor eigen talenten en hij staat veel meer ontspannen in het leven dan daarvoor. Chapeau!”

Jongen van 12 tijdens de Blij met mij-training, hij is een echte taalkunstenaar (maart 2012):
“Ik ben niet goed in serveren
Dat kon me heel veel peren
Maar toen had ik de moed
En nu kan ik het heel goed

Vader van meisje van 11 jaar (november 2011):
“Wat Grootsklein zo bijzonder maakt, is dat de naam en de boodschap volledig worden waargemaakt.
Els Pronk wijst ons op een plezierige en eenvoudige wijze de weg naar een sterke, vrije en blije levenshouding.
Zij heeft op overtuigende wijze aangetoond dat een kind uit zichzelf de energie kan halen om zich verder te ontwikkelen tot een stevige en mooie persoonlijkheid.”

Reacties na ouderavond over Positief Opvoeden (oktober 2011):
“Jij hebt een heleboel dingen verteld die naadloos bij mijn gevoel aansluiten. Bijv. een kind vertoont niet zomaar bepaald (irritant) gedrag, daar zit iets achter. En het uitzoeken wat dat dan is is dus niet moeilijk doen, maar een kind proberen te helpen”.

“Wat ik echt een eye-opener vond was het verhaal over de complimenten. Ik heb het direct toegepast bij mijn dochter van 11 die thuiskwam met een 8 voor topo. Iets waar ze eerder veel moeite mee had. Ik heb haar een compliment gegeven voor de manier waarop ze dit had bereikt. Het was nl. niet zo dat ze het niet kon maar ze twijfelde veel te veel aan zichzelf. En ze heeft er samen met ons hard aan gewerkt om meer zelfvertrouwen te krijgen. Toen ik hierover begon begon ze te stralen, ontstond er een heel leuk gesprek en een half uur later zat ze uit eigen beweging de nieuwe toets te leren. Mooi toch?!”

Juf van een 9-jarige leerling (januari 2011):
“We zijn ontzettend op de goede weg. We hebben leuker contact en maken grapjes.”

Vader (van diezelfde leerling):
“Grootsklein en Blij met mij geven je een gezamenlijke taal die het makkelijk maakt om er ook huis en op school mee aan de slag te gaan. Het is ongelooflijk wat onze dochter hierdoor heeft geleerd en bereikt. Eigenlijk zouden alle kinderen dit moeten ervaren.”

Ouders (december 2010):
“Het gaat nu zo goed. Hij heeft er veel baat bij. En wij hebben veel gehad aan de tips en de ondersteuning, en ook de goede afspraken met elkaar. Het was goed om te zien dat het zo vooruit ging. Hij snapte zelf dat hij het anders wilde en heeft zich heel erg ingezet. Hij heeft het echt zelf gedaan en wij hebben hem geholpen.”

Moeder (november 2010)
“Het lijkt wel alsof onze zoon vleugels heeft gekregen, genoeg zelfvertrouwen met een heel ‘team’ achter zich. Leuk hè?”

Kim (juni 2010)
“Het heeft geholpen. Ik ben nu vrolijker en ik kan oplossingen bedenken.”

Moeder van Kim
“We zijn naar elkaar toegegroeid, we begrijpen elkaar nu beter. Het is nu ook gezelliger.
“Laat haar maar even”, denk ik nu soms. En dat helpt!”

Vader van Kim
“Ze durft nu te kiezen en ze kan nu kiezen voor wat ze zelf graag wil. Ze staat steviger in haar schoenen. Ik geef nu complimenten. Daar maakt ze gebruik van en ze vindt het ook leuk. Terwijl ik eerst dacht: Het is zo gewoon. Het heeft vooral goed gewerkt dat wij van alles hebben geleerd!”

Stephanie (17) (december 2009)
“Els, ik heb dit ervaren als een van de best helpende gesprekken die ik heb gehad. Ik vind het geweldig hoe je het met de belangrijkste mensen om je heen mag doen, en dat Maori verhaal heeft me aan het denken gezet.
Ik heb al veel gedaan aan mijn zwerfafval met kleine dingetjes. Mam geeft me veel complimentjes voor de dingen die ik goed doe en waar lef voor nodig is.
Ik heb ook al een paar goede gesprekken met mijn vriendin gehad die haar ook goed hebben gedaan en waarmee ik het hopelijk dus ook weer een beetje door heb gegeven.
Pas was oma bij ons, samen met m’n vader, en toen heb ik een super ontspannen avond gehad doordat ik me niet meer zo druk maakte over alles.
Op school gaat het ook super goed en ben ik gewoon wat meer naar me zelf gaan luisteren. Dus in dat kleine weekje is al veel gebeurd en daar ben ik erg blij mee. Bedankt.”

Moeder (oktober 2009)
“En dan nog leuker nieuws. Ze is al veel vrolijker en voelt zich al beter door jouw komst en zet zich er volledig voor in. Ik vind het al helemaal geweldig! Wat een vertrouwen kan jij die kinderen geven zeg! Helemaal Top. (reactie na intake-gesprek)”